O tym, że podróż minęła nam spokojnie i w miarę bezproblemowo, już wiecie. A jak nam upłynął czas pomiędzy jednym a drugim lotem? Można powiedzieć, że również... spokojnie.
Pechowo trafiliśmy na załamanie pogody w Chorwacji. Nadejście zimnego frontu poprzedziła potężna burza, na szczęście na nią się już nie "załapaliśmy". Deszczu za to było pod dostatkiem i dopiero w czwartym dniu naszego pobytu zobaczylismy pierwsze słoneczne promienie.
Mimo to nie odmawialiśmy sobie spacerów. Ponieważ Zadar nie jest dużym miastem, poznaliśmy każdy jego kąt, a Starówkę schodziliśmy wzdłuż i wszerz. Gaba trzymała się dzielnie, choć chwilami jasno dawała do zrozumienia, że w lekkiej spacerówce trochę jej niewygodnie. Za to widok morza działał na nią hipnotyzująco! Nie mogła oderwać wzroku od tego ogromu wody, nawet wszystkie drzewa przestały dla niej istnieć.
Co nas zdziwiło? Słyszeliśmy już, że w Zadarze jest niezwykle bezpiecznie i śmiało można spacerować po miasteczku choćby w środku nocy. I faktycznie tak jest. Nasze oczy nie widziały żadnych przejawów pijaństwa, chuligaństwa, ani nawet pojedynczego bezdomnego czy "proszącego o grosz na chleb dla dzieci". To było osobliwe... Miałam wrażenie, że jesteśmy w trochę innej rzeczywistości.
No, ale nie będę przynudzać. Poniżej ta bardziej kolorowa i przyjemna część wspominek, czyli krótka fotorelacja ;-).
Ostatniego dnia udało nam się trafić na ćwiczenia miejscowej eskadry lotniczej. Dobre pół godziny trwał ten show, aż zapierało dech w piersiach ;-)
Z pewnością stresu (mojego) było więcej, niż realnych problemów. Córka nie zmieniła pobytu w powietrzu ani nam, ani innym pasażerom w jakikolwiek koszmar. Oczywiście przerobiliśmy marudzenie z nudy i braku przestrzeni, karmienie na podkładzie w trybie na-tych-mias-to-wym, a także przewijanie w lotniskowej toalecie (całkiem ok), samolotowej toalecie (poziom hard), ekspresowe składanie wózka na płycie lotniska, oczywiscie jedną ręką, bo w drugiej ciążył niemowlęcy ekwipunek. Spędzające mi sen z powiek opowieści o bolesnej dla niemowląt zmianie ciśnienia podczas lotu okazały się jednak zupełnie przesadzone. Chwilami miałam wrażenie, że to ja odczuwam większy ciśnieniowy dyskomfort, niż mały berbeć, z zainteresowaniem oglądający instrukcję bezpieczeństwa podczas wznoszenia się samolotu w niebo.
