7 miesięcy!

Waga: 8200 g
Długość: 73-74 cm
Rozmiar ubranek: 74-80
Zęby? Wyobraźcie sobie, że nadal nie ma...

     Siódmy miesiąc Gaby rozpoczęliśmy od podróżowania, miały więc miejsce pewne "pierwsze razy" - pierwszy lot samolotem, pierwszy pobyt za granicą, pierwsze spotkanie z morzem... Koniec miesiąca to z kolei chrzest i pierwszy pobyt Gaby w kościele przez całą godzinę (tak naprawdę po raz pierwszy udaliśmy się we trójkę do kościoła już w czerwcu..ale po dosłownie dwóch minutach nasze dziecko kategorycznie zaprotestowało... i tak się skończył nasz pobyt na mszy... ).

      Ogólnie rzecz biorąc był to miesiąc trudny dla nas wszystkich. Pojawiło się zapalenie gardła, odparzenie, infekcja ucha i wraz z podaniem antybiotyku kolejne odparzenie, które obecnie leczymy... Było bardzo dużo marudzenia, budzenia się z płaczem w środku nocy, nieustanne protesty, gdy tylko znikałam małej z pola widzenia. Chwilami miałam wrażenie, że ktoś nagle zabrał nasze kochane, spokojne, przesypiające całe noce dziecko i podmienił na tę małą marudę. Na szczęście szczery, radosny (i nadal bezzębny) uśmiech potrafi wynagrodzić wszystko.

Jakby nie było, w październiku wydarzyło się również sporo dobrego:

• Gaba ruszyła do przodu jak odrzutowiec. Czołga się jak rasowy żołnierz, ale powoli próbuje też raczkować. Swobodnie porusza się po całym pomieszczeniu, w którym aktualnie się znajduje i z ciekawością zagląda, co znajduje się w pomieszczeniu obok.
• Przez chwilę potrafi siedzieć bez podparcia (gdy podpiera się rączkami, trwa to ok. pół minuty)...
• ...ale najchętniej już by stanęła i biegała na dwóch nogach! Często nie chce nawet usiąść, mocno wyprostowana domaga się trzymania w pozycji wertykalnej, a małe stópki, czując podłoże, trzymają się go mocno. A czasem próbują tańczyć ;-)
• Obiektami największego pożądania stały się te przedmioty, których "nie wolno" - kable, gniazdka, śruby przy kaloryferach, kwiatki w doniczkach itp.
• "Klaszcze" nóżkami :P I ssie palucha u nogi :P
• Na podłodze znajdzie choćby najmniejszy paproch, a gazetę podrze na malutki strzępki.
• Pluje i piszczy z radości. 
• W kwestii językowej zbyt wiele się nie zmieniło. 

     A ja cały czas czekam na te upragnione zęby. Być może w listopadzie pojawi się choć jeden... I wtedy chrupki kukurydziane będą właściwie chrupać ;-)